Storythai

เราขอโทดที่ต้องทำลายมิตรภาพกะเพื่อน ๆ น้อง ๆ
โดยเฉพาะน้อง ๆ หลายคน ... เราไม่คุยกันนะ เราขอโทษที่ต้องทำ
ถ้าเราไม่ทำ เราก้อตัดเค้าไม่ได้ เข้าใจเราใช่มั้ย ?? ขอโทษจริง ๆ

รู้สึกยังไงบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าอยู่คนเดียวบนโลกมืด ๆ มันเบลอไปหมด
ทั้ง ๆ ที่คิดว่าตัวเองทนได้ ตัวเองทนไหว ไม่เปนไร ก้อแค่ต้องเจ็บ
ในหัวมีคำถามมากมายอยากจะรู้ อยากจะถาม แต่คงไร้ค่าซะแล้ว
เมื่อคืนนี้ นั่งอ่านสเปชหน้าเก่า ๆ เพราะนอนไม่หลับ ทั้ง ๆ ที่ง่วง
ทั้ง ๆ ที่อยากอ่านหนังสือแทบตาย แต่กะจิตกะใจดันไม่มีเลยสักนิด
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าจะสอบอยุ่แล้ว ทั้ง ๆ ที่พอรู้ตัวเองก้อเครียดเอง แต่ ๆๆ
ดันบังคัญตัวเองไม่ได้ ...... ไร้จิตสำนึกอย่างแท้จริง

ก้อเค้าขาดกูได้ ไม่ว่าอะไร เค้าไม่เคยทำให้มันดีขึ้นเลย เหมือนจะมี
แค่กูตัวเดียวที่ทำ .... ถ้าเค้าเหนื่อย แล้วตัวกูหล่ะ ?? คนหัวรั้นอ่ะนะ
พูดอะไร ก้อไม่เคยที่จะคิดเอาเข้าไปในสมองเพื่อปรับความเข้าใจ

ไม่เคยขอให้ฉลาด ไม่เคยขอให้ได้ดั่งใจ แต่ ไม่เฉื่อยแฉะเลื่อนลอย
ไม่เคยขอให้เก่ง แต่ แค่ให้พยายามก่อนที่จะพูดว่าตัวเองทำไม่ได้
ไม่เคยบังคับให้เปน แต่ แค่อยากให้รับฟังความคิดคนอื่น ก่อนที่จะ
พูดว่า '' เทอไม่รู้หรอก เทอไม่ใช่คนเรียน ไม่ใช่คนในบ้าน ไม่ใช่คนที่นี่ ''
ในเมื่อเราไม่ใช่ .... เราก้อคงไม่มีวันใช่ ถ้าเทอไม่ให้เราเข้าไปซะที

23-07-06 ~ *

ยังจำวันแรกที่เราคบกันได้มั้ย จะว่าไปมันก็แปลกเนอะ ตั้งแต่เราคบกันมา
ไม่มีวันไหนที่เราไม่คุยกันเลย แล้วเราก็คุยโทสับกันมากขึ้นเรื่อยๆ จากวันละ
10 นาทีเปนตลอด 24 ชม.คุยไปฟังเทอท่องหนังสือไป .

ทุกครั้งที่เราคุยกัน ไม่มีวันไหนที่รู้สึกเบื่อ
ทุกครั้งที่เรามีโอกาศได้เจอกัน ไม่มีครั้งไหนที่เราจะปล่อยให้พลาด
ทุกครั้งที่เราตั้งไหนที่เราไม่อยากเจอเทออีก
ทุกครั้งที่เราเห็นหน้ากัน ไม่มีวันไหนที่รู้สึกว่าไม่อยากเห็นอีก
ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน ไม่เคยเหนื่อย แต่แค่รู้สึกท้อ และ เสียใจ
ทุกครั้งที่คืนดีกัน ไม่เคยเสียดายที่ทะเลาะกัน เพราะเราจะเข้าใจกันมากขึ้น
ทุกครั้งที่เราสนุกด้วยกัน ก็อยากให้มีวันแบบนี้อีกต่อไป ตลอดไป

แต่ตอนนี้มันไม่มีแล้วหล่ะไม่ว่าจะทำยังไงก้อไม่มีอีกต่อไปแล้ว ไม่มี ๆ
เรามีนิทานมาให้อ่านกัน ... นิทานก่อนนอน นินาทที่ฟังแล้วจะฝันดี v.v

ฉัน กับ เทอ ~ *

แปลกเนอะว่ามั้ยจากคนที่ไม่เคยรู้จักกันเลย ทำไมเราถึงได้เจอกัน ?
ทำไม ยังไง เพราะอะไร หลายเดือนที่ผ่าน ที่เราเริ่มรู้จักกัน
มันทำให้เราเรียนรู้กันและกันเยอะมาก
เหมือนว่าเราไม่เคยห่างกันเลยว่ามั้ย ? แต่ตอนนี้ต่างคนต่างมีทางของ
ตัวเอง ทางแยกตรงนี้ อาจทำให้เทอคนที่ดีกว่าฉัน คนดีที่กว่าฉันจริง ๆ

ขอเราพูดทุกอย่างที่เราอยากจะพูดเถอะนะ
เพราะสุดท้ายก้ไม่มีใครรับฟังและเข้าใจเราได้ดีกว่าตัวเราเอง...

หลังจากเราเลิกกะคนที่เรารัก เราก้ไม่เคยจะยิ้มและมีความสุขได้เหมือนเดิม
จริงอยุ่ที่เราอยุ่กะเพื่อน พ่อแม่ เราดูมีทุกอย่างพร้อมเราเฮฮา ยิ้มแย้ม
แต่มีใครรู้มั้ยว่า? ลึกๆข้างในแล้ว เราวุ่นวายเพราะจะได้ไม่ต้องร้องไห้
หลังจากนั้นไม่นาน..เราก้เจอเทออีกคน เวลาไม่นาน แต่เทอก้ทำให้เรารุ้ว่า..

เทอเป็นคนที่ทำให้เรา เริ่มมีความสุขอีกครั้ง
เทอเป็นคนที่ทำให้เรา รุ้สึกว่าชีวิตมีค่า
เทอเป็นคนที่ทำให้เรา ตื่นมาตอนเช้าแล้วนั่งยิ้มอยุ่คนเดียว
เทอเป็นคนที่ทำให้เรา รุสึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้รุจักเทอ
เทอเป็นคนที่ทำให้เรา ดีใจเปนบ้าเวลาเหนเบอเทอโทเข้ามา
เทอเป็นคนที่ทำให้เรา นั่งซึมเวลาที่เทอต้องวางสายรึโทมาไม่ได้
เทอเป็นคนที่ทำให้เรา รู้สึกอยากจะจริงจังด้วย
เทอเป็นคนที่ทำให้เรา แปลกใจที่เราห่วงเทอมากกว่าห่วงตัวเอง

สุดท้ายแล้ว.. ขอโทดที่ทำให้เทอเจ็บ เสียใจ ไม่ต่างกันจิง ๆ
ถ้าเฉันเจอคนดี ๆ ตอนนี้ฉันเจอแล้วหล่ะ เพียงแต่ว่า
เค้ากับฉันคงเดินต่อไปไม่ได้ในเส้นทางนี้ เค้าพยายามเบียดฉัน
อย่างที่เค้าไม่รู้ตัว เวลาที่ฉันบอก เค้ามักหาว่าฉันคิดไปเองตลอดเวลา
คนดี ๆ น่ะ ฉันไม่อยากเจอหรอกนะ แต่ ฉันอยากเจอคนที่จะไม่ทิ้งฉัน





Sweetlover . POSTSCRIPT

+ ตั้งใจเรียนนะ ใช้เวลาให้เต็มที่ เด็กบ้าคนนี้จะไม่ได้กวนเทอแล้ว
+ ไม่เคยแม้แต่จะเสียใจที่ได้มารู้จักกับเทอ
+ i will luv you to the end or die .....
+ สะใจมั้ย ที่เหนฉันร้องไห้ .... ไม่เปนไร ฉันแพ้เอง ฉันอ่อนแอ
+ ถึงจะบอกว่ายังยิ้มไหว ยิ้มได้ แต่มันก้อไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อยนึง
+ ก้อเสียใจทำไมเปนอย่างนี้ รักของเราเหมือนเดิมที่มี ในวันนี้มัน
หายไป ....... ผิดหวังแล้วใจก็เจ็บช้ำ !!
+ แล้วสุดท้าย ของท้ายที่สุด ก้อเหลือเพียงตัวฉันคนเดียว __ โชคดี *
+ ถ้าเทอยอมที่จะเข้าใจ อะไรๆก้อคงจะดี เราไม่มีเทอเราก้ออยู่ไม่ได้